c Adnan Özer

	c Adnan Özer
	(1957- .....)

	1957 yılında Tekirdağ'ın Gazioğlu köyünde doğdu. Liseyi Batman'da bitirdi.Tekirdağ yöresinin halk söylenceleri, türkü ve tekerlemelerine modern şiir yöntemleriyle yaklaştı. Neruda, Paz ve Pesao'nun şiirlerini dilimize çevirdi. Şiir Kitapları: Ateşli Kaval (1981)Çıngırağın Ölümü (1982) Rüzgar Durdurma Takvimi (1985)Zaman Haritası (1991) Seçme Şiirler (1994)

	TOPLU ŞİİRLERİ

	1 Kafileler
	1 "Kine Ez?"
	1 Medresede İsyan

	4KAFİLELER Ne arıyorum çarşıda tezgâhlardan düştü ellerim ne alıp ne satmaya uzun sokaklar düşlemek benim işim yaza bakan, kireç boyalı koştursun güneşin limondan atları alkışlanarak çırakların çürük lastik kokan nefesleriyle kimin aslıyım ben ne yüz oldum ne ayna azdı gençliğim aya doğru tutulan çarşaflar arasında anladım hep aynı kadındır sokaklar yokuşlar gevşemeyen orospular ne pamuk ne de zambakla tarih olsun diye geldim buralara son kez Ferhat'ta yıkadım saçlarımı billûr çıkardım eskiden daha sığ bir deniz için koridorlara girdim sonra büstlerin ezdiği zamanı kullandım boşuna, telâşlanmaz artık şehirli yaka yırtıp ünlesem göstersem varoşlara sürtünerek geçen kafileleri kafileler kafileler barbar Atilla'nın taylarıyla çekilen şehirler kuruldukça uğraklar yitiren kafileler geçerler yine de varoşlara sürtünerek geçerler 'yeryüzü hep delikanlı' diye haykıran yiğitlerle dolu kafileler 1

	4"KİNE EZ?" Bir devir aşk diye beni doğurdu Aldı bedenimi Mağrip sıtmalarından Nil diplerinden söktü ruhumu Sisli denizlere açıldım bir zaman; ne altın ne meyve, yad olsun keşfettiğim kıyılar Zamanın hayatla içlendiği çöllerde bir çadırım olsun yeter Ne göreceğim aynalarda çağ bütünüyle yanılsama İşkenceye alınıyor eşkalim: Şehre yeni bir şamata Gün gelmiş süslü satraplar ünlenmiş kaç defa ay doladıysa göğsümü kaç defa bulut püskürdüyse ağzım; hileli bir rakam düşürdüler sorguçlarından kadınlar, müziği halka sayan Ey halk! Ey halk! diye çağırdığım zaman haritasında körfezler gibi çekilen hayale dalan rüzgârın önüne sergiler ve dut yaygıları açan insanlık eğrileri, ketenpere çömezleri Yandım daha çağlasında bademin Bahçeler gözüme yeni bir şöhret özürün bir köşesinden öbürüne kenar otu oldum, bir fiy û care ben oldum, ben oldum ben oldum da ne buldum Temmuz'un kınnabında giderek lâl kafiye göllere vehmedilen gül dolaklı şadırvanda ama yine "gülün ölüm çağında". 1

	4MEDRESEDE İSYAN I Düşlerimi "şerre" yoruyor bir deli kadın korkuluğumu kaçırttı kargalar dönecek bir evim yok uzaklara atıyorum şapkamı yüreğimi "hayra" yoruyor bir deli kadın besmele kokuyor şiirim duadır onlar sakalsız gençler için -kim öpecek onları? selâdır onlar kusurlu kızlar için -kim sevecek onları? II 'Kâinat' bölündüğünde ordaydım bir soluk yaprak düştü payıma arşa çıktım boynumun kuru dalından deniz zambakları ektim gök bir yana silin beni bu yaşamdan silin silebilirseniz beni katran, eski hint boyası budak reçinesi şair ve alçak 'Beşer' bölündüğünde ordaydım hasta çocuklar düştü payıma göğsümden indim öksüz düğünlerine erikler kuruttum göbeğimin karışında kılın beni bir rekâtta kılın kılabilirseniz ben şeytan ortağı hasırcı bıçağı şair ve alçak 1