Şair adı

	M.Âkif İnan
	( 1940-2000)

	Meraklısı için: \| 1 \| 2 \| 3 \| 4 \| 5 \| 6 \|

	Mehmet Akif İnan, İlk ve Orta öğrenimini Urfa'da tamamladı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (1972) mezunu. Öğrencilik yıllarında Hilâl dergisi ve yayınlarını yönetti (1960-64), bir ara Türk Ocakları Genel Merkez Müdürü oldu. Mezuniyetinden sonra Ankara'da çeşitli liselerde ve Gazi Eğitim Enstitüsü'nde edebiyat öğretmenliği yaptı. İlk yazı ve şiirleri 1957'den sonra mahalli gazetelerde çıktı. 1959'da Derya adlı bir gazete yayımladı. Edebiyat ve Mavera dergisinin kurucuları arasında yer aldı. Daha çok Edebiyat dergisinde çıkan yazıları, 1977'de Yeni Devir gazetesinde Akif Reha imzası ve kendi adıyla yazdığı köşe yazılarıyla tanındı. Bazı ürünleri Türk Ruhu, Türk Yurdu, Filiz, Yeni İstiklal ve Hilal gibi gazete ve dergilerde yayımlanmıştı. Divan ve halk şiiri geleneğinden yararlandığı şiirleriyle kendi kuşağının usta şairleri arasında yer aldı. Şiir Kitapları: Hicret (şiirler, 1974), Tenha Sözler (1991)

TOPLU ŞİİRLERİ

	Akşam
	Bir Işık Yalımı
	Haber
	Sensin
	Umut Gazeli
	Zaman


	4Akşam Yüzünde elleri sonsuz denizin Gömelim yüreğe dediğim durum Saçların en derin bir gökyüzüdür Varamaz ellerin merdivenleri Her an bir güvercin çırpınır durur Kalb atışlarında ve gözlerinde Bir sırdır içinde evler anneler Çocuklar başında bir yeşil çelenk Göklerden bir haber gibidir umut Görünmez bir yerde saklanmış mahcup Su gibi içtiğin çok zor son on yıl Sadakat anıtı bir sonbahardır Duygu ve sabırdan bir deri giydin Kuşandın demektir ölümsüzlüğü Bulutlara gömülü sedeften yüzün Dünyanı kuşatmış destansı hüzün c

	4Bir Işık Yalımı Gözlerin kalbime değmeden önce İstanbul o kuşlar acep nerdeydi Deniz ki dilimin lügat kitabı Şarkılar kardeşim onlar nerdeydi İçimde sürekli yağmur bulutu Ormanlar nehirler güller nerdeydi Bir ışık yalımı parmaklarındır Anamın kızımın eli nerdeydi Ülkemin çığlığı her saat zili Nerde ortadoğu savaş nerdeydi Gözlerin kalbime değmeden önce Acılar gülüşler düşler nerdeydi c

	4Haber Saraylar yalılar köşkler kubbeler zindanlar kuleler surlar kaleler kavuklar sorguçlar tuğlar kelleler meclisler sohbetler canlar tekkeler babalar dedeler beyler zadeler bahçeler bülbüller güller laleler güzeller gazeller sazlar badeler işveler cilveler nazlar handeler inci diş mercan dil gümüş sineler mermerden kurnalar altın lüleler sedeften nalinler zümrüt küpeler aksakal vezirler bilmiş körpeler Görkemin gururun simgesiydiler habercisiydiler bir çözülüşün c

	4Sensin Özgürlük menşurum kanatlarından Toprağım devletim bayrağım sensin Maddemsin mânamsın varım yoğumsun Ufkumsun yakınım uzağım sensin Göklerim yerlerim dağım denizim Yanım yönüm solum ve sağım sensin Annem babam atam kardeşim yavrum Evim barkım bahçem ve bağım sensin Övüncüm şerefim sözüm şiirim Saklım gizlim köşem bucağım sensin Seslerin kalbimin dudaklarında Zamanım dönemim ve çağım sensin Ümidim cihadım şafağım sende Hicretim menzilim durağım sensin Seninle olmaktır ahdım yeminim Ordum emirim ve otağım sensin c

	4Umut Gazeli Soyundum çileye dönmemecesine Bilendim ışıktan gözyaşlarıyla Acılar umudu buldurur bize Bir zırha büründüm bu çağa karşı Edeb senin sabır benim derimdir Askerler üretir sessiz ve derin Bayrağa dönüşen alnımdır şimdi Ellerim ağların mahşer makası Türkümüz dünyayı kardeş bilendir Gökleri insanın ortak tarlası c

	4Zaman Susarak anlattın bütün gizliyi Sakladım duygumu ben konuşarak Bir acı tarlası sessiz yüzünde Aşkı yürürlüğe koyma savaşı İçimde bir düzen kaynaşmaktadır Büyük ve çekingen bakışlarından En iyi anlatış artık susmaktır Anladım bunu ben seni bilince Gel denize yaslan yalnız denize Sırrını denizler taşır insanın Zaman bir hızdır ve yıldızdır akan Esneyen günler ve gece üstünden Bir uyku bölmezse anılarımı Korkarım çıldırtır bu hayal beni Gözlerin ne kadar İstanbul öyle Sebiller uçuşur parmaklarında Ortak günlerimiz tarih şöleni Saçlarında sayfa sayfa güneşi İçimde bir sergi var portrelerin Hayalim her yerde kavrar gölgeni Aşka ve tabiata ulaştır bizi Gel kurtar bu şehrin gürültüsünden Terk etme nolursun bir eşya gibi Ölümsüz bir hasret yaşarken bende Vurulmuş bir geyiktir sensiz zamanlar İçimin ormanı bir yangın yeri Bir uyku bölmezse anılarımı Korkarım çıldırtır bu hayal beni Istırap varoluş şartımız oldu Esef etme yasım karaymış diye Bir yanım vahşîdir ürkütür seni Aykırı düşerim sulhculüğüne Bir gün deli gibi sarsarak seni Göklerin yolunu sorabilirim Başımı taşlara vurabilirim Aklımdan çıkarsa anılarımız Paramparçayım gel sen onar beni Topla aynalardan eski gölgemi Göçebe ömrümü bağla zamana Dağılsın içimin karıncaları Bir uyku bölmezse anılarımı Korkarım çıldırtır bu hayal beni c