Şair adı

	Arif Damar
	(1925 - .......)
	1925 yılının Ocak ayında Gelibolu'nun Karainebey köyünde doğdu. İlkokulu Çanakkale'de, ortaokulu İstanbul'da bitirdi. İstanbul Erkek Lisesi'nde 2 yıl okudu. 1944'te Ankara'ya taşındı. Memur olarak çalışmaya başladı. Kars, Ankara ve İstanbul arasında dolaştı. İstanbul'da işportacılık yaptı.Bir çok şirkette çalıştı. 1969'da Yeryüzü Kitapevi'ni açtı. 1984'te kitapevini kapatıp kendisini bütünüyle şiirlerine verdi. Şiir Kitapları: Günden Güne (1956) İstanbul Bulutu (1958) Kedi Aklı (1959) Saat Sekizi Geç vurdu (1962) Alıcı Kuş (1966) Seslerin Ayak Sesleri (1975) Alıcı Kuşu Kardeşliğin (1976) Ölüm Yok ki (1980) Ay Ayakta Değildi (1984) Acı Ertelenirken (1985) Yoksulduk Dünyayı Sevdik (1988) Alıcı Kuşu Kardeşliğin (1990) Ay Kar Toplamaz ki (1980) Eski Yağmurları Dinliyorum (1995)

TOPLU ŞİİRLERİ

	Analar
	Ay ayakta Değildi
	Aynanın Önünde
	Can Oyyy
	De Bre
	Dur Dur
	Enikonu
	Gece
	Gitme Kal
	Saat Sekizi Geç Vurdu

	4 Analar Analar bu çocukları nasıl güldürüyorsunuz Nasıl yaz gökleri gibi böyle Durgun sular iyi çağlar gibi Kulaklarına neler fısıldıyorsunuz Ne öğütler veriyorsunuz Analar bu çocukları nasıl güldürüyorsunuz Bir çocuk koşuyor ardından çocuklar koşuyor biri daha koşuyor Sarı at kuyruğu saçlar kırmızı kurdeleler benekli morlar Bu etekleri nasıl biçiyorsunuz analar Bu gömlekleri nasıl dikiyorsunuz Analar bu çocukları nasıl giydiyorsunuz Nasıl büyütüyorsunuz nasıl şaşıyorum şaşıyorum O eti o sütü nerden buluyorsunuz Memelerinizi gür tutuyorsunuz Bir top şıçrıyor ardından bir çocuk bir çocuk daha Gücümüze güçler katıyorsunuz Analar utandırıyorsunuz Çağı utandırıyorsunuz Çağdaşı utandırıyorsunuz

	4 Ay ayakta Değildi Şiirlerim benim Şarkılarım Ay ayakta değilken Ayaktayım Çobandım ben Kırk yıl Ayakta Çoban Aya baktım Güne baktım Geceleyin Kimi zaman Kimi zaman Bir çobandım Geceleyin Aya bakan Güne baktım Çiçek açtım Geceleyin Kimi zaman Kimi zaman Bir çobandım Geceleyin Çiçek açan Bir çiçek Günebakan Geceleyin Kimi zaman Kimi zaman Geceleyin Bin çiçek Aya bakan Kırk yıl Ayakta Çoban Ayaz oldu Bulut oldu Geçen kırk yıl Umut oldu

	4 Aynanın Önünde Altmış beş yıl - Bir ömür bu bir uzun - Yoksa önce mi biraz Yazdı kuşkusuz ilkyaz Saksılara uzak duran gelinciklerden Anneme götürdüğüm o demet Bir küçük bulut parçası alev alev Yeşil yapraklar içinde kızıl İsyan bayrağım oldu zamanla Aynanın önünde Solgun sarı Mor çiçekli Kale işi Küçük vazomuzun içinde Nasıl da durdu bunca yıl Ne ben Ne de ah benim güzel annem Elimiz değip de bir yol Suyunu yenilemedik Aynanın önünde Bakın duruyor işte Duruyor o ilk günlerdeki gibi Görüyorum salınıyor ara sıra Bir o yana bir bu yana Eski uzak günlerimizde kimi zaman Kimi zaman bu günlerimizde Aynanın önünde Ayaklanan bir şarkı duyulur bazen Bir devrim şarkısı Marseyez gibi Yıldız kayar ay seslenir bir gemi geçer Çiçekler de seslenir derinden Derinden çok derinden Kederi çevrensiz sessizliğimizden Nohut oda bakla sofa evimiz Bir yıkıntıdır çoktan Nasıldı o eski deyim İşte öyle "yer ile yeksan" Denizden kopup gelen sert poyraz İstenmeyen bir konuktu Kapımızda penceremizde O günler nerede nerede nerede Dalıp dalıp gidiyorum Zaman zaman Her şey bıraktığım gibi uzaktan Bu uzun yaşam boyu hep böyle Eksiği yok orada hiçbir şeyin İşte her şey yerli yerinde Kapımızda penceremizde Aynanın önünde Durup dururken Ve de birden Pusula bekleyen yıldız karayelde Ayaklanan şarkı savruluyor Savruluyor kızıl gelincikler Kırlangıçlar martılarla birlikte Bulutsuz Gelibolu göklerinde Alev alev o bulut Göndersiz bir bayrak savruluyor Hoyrat ses duyuluyor kargaşa bitmez - Unut unut unut Çok yaz İlkyazlarda Yabanıl gülleri beyaz Uzun ovamızda bizim Bol yapraklı Ece ovamızda Ya da Marmara'yı Akıntılı Boğaz'ı öpen Dışdeniz'e "Nam-ı diğer" Saros körfezine hasret Ekininden geçilmez kırlarımızda İçerimde o çevrensiz keder Önlerine çıkıyorum sessiz soluksuz Güneşte bir yağmur Bir sağnak gibi birden Yeniden sonra yeniden Bir yerlerde isyan bayrakları yükselir Bir devrimin şarkısı ayaklanırken Kıpkızıl gelincikler derliyorum Evimizin güzelim vazosunu Bir gün bile çiçeksiz bırakmıyorum Aynanın önünde Annem benim Nasıl inanırım ben buna nasıl Yoksa nasıl dayanırdım onca yıl Kız kardeşim Biricik kızım Sevdalım O hep üşüyen O hep yoksul Otuz yedisine bile gelmeden Ah o yiten yiten yiten Gülümsüyor işte ben görüyorum Gülümsüyor bilinmedik bir yerden Ötelerden çok ötelerden Uzaklardan çok Aynanın içinden Sonsuzluk sonsuzdur kim bilmez Aydınlıktır Dilerim mevsimi tektir Tektir hep yaz Ah ilkyaz

	4 Can Oyyy Kırık gönül eğilirmiş Bir inceden bir inceye Acı yürek türküsüyle Kırık gönül tez düşermiş Kirpiğinde türküsüyle Defnenin karşısında Akasyanın önünde Ay oldu Yıl oldu "Geceler yârim oldu" Civan ömrüm akça yürek "Her derde dayanırdım" Can oyyy "Nazlım Zalım oldu" -Varsın olsun Hey oğlum diye seslenir anam "Seferberlik"ten önce Gelibolu'da Denize inen ince bir yolda Yürür de salına salına Saçları topuklarına vurur Ay çıkar aydınlanır Ala karlı bir dağ Anadolu'da Çakırdikenler güller -Beyazdır gül Yaban Yavuzdur Bizim ovada "Ec'ova"da- Ece ovası aydınlanır Tayfur Ilgardere Karainebeyli Ece Bey'in türbesi aydınlanır Çıplak dalları akasyanın Defnede yapraklar aydınlanır "Geceler yârim" Yârim katı Akasyam Ay battı -Oğlum Ay aydınlanır

	4 De Bre -Sevgili Niyazi'ye Akıncıoğlu'na- Nasıl bildim görür görmez dünyam güzeli Rumeli'ndeniz böyleyizdir At uçar kanımızda doludizgin Sarı kumral Esmerizdir Yolcuyuz kadim türküler içre Yollarında nice karasevdanın Varız bre dilber Öyleyizdir Hey başak boylu Nasıl bildim görür görmez Rumeli'ndeniz bre canım Eh Güzelizdir Hadi dilber hadi Hadi birlikte: "Akdeniz'den aman Su gelir boydan boydan..." Bak Gözlerin defneden yaprak Kuru yaz otlarından saçın De bre Sürsün türkümüz -"Güzel arar isen Al bizim soydan." Nasıl bildim görür görmez Bre dilber Bre dünyam güzeli

	4 Dur Dur Gecem erken dur dur Gözlerine bakmazsam uzun bakmazsam Gecem erken inecek bitecek tükenecek gibi de değil Dur bi sokak daha aydınlık edineyim Gecem erken Yağmuru güneşleri haziranı yürüsek Diyelim saat 24 aşk dinler mi cumartesiyi geçmişiz dinler mi Akşamları alsak samanyolunu alsak Aksaray'a götürsek bıraksak Bir dalı kırdık diyelim şiirden başka nereye konur Gecem erken inecek dur dur Hangi gökyüzü ister yasak edilsin bakılmak bakılmak Dur bir sokak daha aydınlık edineyim Gecem erken, bitecek tükenecek gibi de değil İstersen sonu yok diyelim istersen ırak ırak Gecem erken inecek

	4 Enikonu Pencereye pencere hey pencere derim ne gücenir ne eder Sokağa sokak hey sokak derim o da öyle Gün geçer hey gün geçen gün derim güle güle Darılır enikonu Aklım var düşünürüm iyi kötü Basıp giderken çamaşır iplerinden ikindi güneşleri Girin bakın Evinizi serin tuttum çocukları güler yüzlü

	4 Gece Gece seni birdenbire hatırladım Nasıl bakarsa sürüye dağdan bir canavar pencereden dışarıya öyle baktım Dışarda seni benden ayıran hayat dışarda lodosa çevirmiş hava eriyor günlerdir yağan kar Bir görülmez düşmanın üzerine yürümek ve düşüp ölmek sonra birkaç adım atarak

	4 Gitme Kal Nice nice acıları aklına getir Bunca yoksulluğu aklına getir Gözyaşlarını aklına getir "Gitme kal" var yok dinlemez bir çocuk isteğidir Gitme aklına getir Kıraç mı kıraç toprakların üstüne Güneşler açar yağmurlar kesilince Çırılçıplak kayada yeşerir incir ağacı Dağların kuytusunda bir uslu çiçek Dağıtır mavisini kendi kendine Gitme beraberlik içinde Nasıl sevinirdik aklına getir Her şeyi her şeyi aklına getir Gece yarılarını aklına getir Söylediklerimi aklına getir Sinsi yağmurlar yağıyordu Soğuktu Yaktığımız ateşi aklına getir Nerelerden geçiyorsun aklına getir Gitme dünyamızın her yerinde Yorgun eller gülleri derleyince Ellerin sevincini aklına getir Güllerin sevincini aklına getir Ne çok severdik seni aklına getir

	4 Saat Sekizi Geç Vurdu Kime ne desem Boyuna kendimi dinliyordum eski yağmurları dinliyordum Düşünmeden biliyorum deniz ılıdı Dökülen çelik katı Yürüyenler yanyana Yüzümü güneşte dinlendirsem Dağın dağ olduğunu bilsem, ovanın ova, ağacın ağaç Kurtulurdum Çok köprülü sular gibi git git bitmedi Boyuna kendimi dinliyordum eski yağmurları dinliyordum Saat sekizi geç vurdu Giden gitmiş hüznü ayaklandırmak boşuna Düşünmeden biliyordum