Türk Şiir Antolojisi

	Feyzi Halıcı
	(1924 - .......)
	1924 yılında Konya'da doğdu. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi'nden mezun oldu. Konya'da ticaretle uğraştı. Bir dönem senatör seçilerek parlamentoya girdi (1967). Konya Kültür ve Turizm Vakfı'nın faaliyetlerini yönetti. Uzun yıllar Çağrı adlı edebiyat dergisini çıkardı. Geleneksel halk şiiri biçimlerini, çağdaş şiire başarıyla uygulayan şairlerimizdendir.Şiir kitapları: Bir Aşkın Şiirleri (1947) Masmavi (1952) İstanbul Caddesi (1957) Günaydın (1960) Dinle Neyden (1960) Gecenin Bir Yerinde İki Ceylan (düzyazı şiirler, 1966) Selçukya'da Aşk (1967)

TOPLU ŞİİRLERİ

	Aştan Bahsedeceğim
	Destan Şehri Konya
	Gül,Sonbahar,Sonra
	Günaydınım
	Herşey
	İstanbul Caddesi
	Misis Miniver
	Nereye
	Sen Söyle
	Sevda Üzerine Ağıt
	Takkeli Dağ ve Ötesi
	Zamana Vurulan Kerkit

	Aştan Bahsedeceğim Sıyrılın gündelik düşüncelerden, Şimdi size aşktan bahsedeceğim. Bir arzu var içerimde hafiften, Şimdi size aşktan bahsedeceğim... İlk önce, bir bahar günü farzedin, Ne haliniz varsa yare arzedin. İster gülün, ister itiraz edin Şimdi size aşktan bahsedeceğim... Ya bir dosttan, ya bir arkadaşımdan Belki bir şey geçti kendi başımdan, Farkettiniz elbette, telaşımdan Şimdi size aşktan bahsedeceğim... Günler var, aşkla yüklü olduğumuz, Sevda bahsinde haklı olduğumuz Yetmez mi ağlamaklı olduğumuz? Şimdi size aşktan bahsedeceğim... Yadını duyduğum şey, bütün bir yaz Düşünceler, bulutlar kadar beyaz. Gayri niyet ettim, vazgeçsem olmaz Şimdi size aşktan bahsedeceğim... Küllenmiş bir ateş gibi eskiden Bir beste bilirdim, hasretle biten. Yollara bakınız, uzayıp giden, Şimdi size aşktan bahsedeceğim... Kapanmış sükuta bütün perdeler, O çocukluk günlerim nerdeler? Aşktır, kurşun gibi bağrımı deler, Şimdi size aşktan bahsedeceğim...

	Destan Şehri Konya Yoluna kurban olduğum Aziz bildiğim, evlattan! Şanın, şöhretin dörtnala Koşa gelmede milattan... Dört ufkundan mühür mühür Hayaller fışkıran şehir. Bağrında koca bir nehir akar durur hububattan. Sen ney dilinde uhrevi Mevlana'nın aşk alevi. Dile getir Keyhüsrev'i Nağmeler sun, Keykubat'tan! Toprak görünüşün hiçe Verdiğin şevk yeter içe Ey yeşil taşa, kerpiçe Destanlar söyleten vatan...

	Gül,Sonbahar,Sonra Bir alev-gül baygın dudaklarında Düş düş... Yalnızlık ormanları kuytu Bütün masallar büyümüş... Oltalarda mercan balıklar Yalnızlık denizleri, derin... Düşünüyorum, kuytu odalarda Bir güle uzanıyor ellerin... Bir damla yaş gibi sıcacık Bakışlarında eylül bahçeleri... Bir gül gibi topluyorum usulca Uykusuz geceleri... Bir gül yaprağısın uzakta Hayal gibi yok musun, var mısın? Yalnızım, dertliyim, çaresizim Duyar mısın?

	Günaydınım Şavkıması, sana doğru yolların Sana doğru, denizlerin çağrısı Çırıl çırıl ötelerde bir güzel Günaydınım, nar çiçeğim, sevdiğim. Çıkmaz sokaklarda bu minyatür kim? Bu göğüs kim, ya bu gözler, bu saçlar? Uzak bir özlemde ayak seslerin Günaydınım, nar çiçeğim, sevdiğim. Kırk odanın kırkında da kırk güzel Kırk aynada çengi çengi bir güzel Çağlar ötesinde bir avuç nota Günaydınım, nar çiçeğim, sevdiğim Bu yıldızlar doğan günü çağrışır Bu gündüzler gözlerini çağrışır Ya kimlere verdin avuçlarını Günaydınım, nar çiçeğim, sevdiğim. Vurdum tellerine seni, sazımın Sende anahtarı, alın yazımın Yağmur yağmur serpil yalnızlığıma Günaydınım, nar çiçeğim, sevdiğim

	Herşey Yaşamak uğruna bir tanem ne varsa Her şey yüzün suyun hürmetinedir. Şu tablo, şu nehir, şu vişne dalı Her şey yüzün suyu hürmetinedir. Boş yere mi kumruların ötüştüğü, Yıldızların gece yarısı düştüğü. Şu yeşil kubbeleri süsleyen büyü Her şey yüzün suyu hürmetinedir. Şu dağ, beyaz beyaz, su mavi mavi, Aşkın şu bitmek bilmeyen alevi. Yolların sonunda ne varsa uhrevi Her şey yüzün suyu hürmetinedir. Bilinmez, ne sabırsa, işlenen taşa, Yanmak, kanarcasına dolun-ateşe; Hasret, vuslat dedikleri endişe, Her şey yüzün suyu hürmetinedir. Rüzgar gibi, dalgalar gibi, mesela; Bir içli türküyü söyler gibi hala, Şu taptaze sitem,şu tatlı bela, Her şey yüzün suyu hürmetinedir. Muhabbet bahsinde ey en büyük gerçek, Yorgun kanatlara kim yol gösterecek? Konuşan dil, büyüyen renk, açan çiçek Her şey yüzün suyu hürmetinedir.

	İstanbul Caddesi Bu cadde İstanbul Caddesi, Aziziye minaresinde çifte ezan Nal sesleri, motor gürültüleri Arasında kaybolursunuz bazan. Burası dellal pazarıdır Eski eşyaların satıldığı Cömert oturak alemlerinin Kayıtsızca anlatıldığı... Ağzına kadar dolu dükkanlarda. Duyun ki ne ümitler eridi! Oturup seyredin şöyle-leyin Cadde değil, sinema şeridi! Bir para sesidir duyulmasın Tekmil kulaklar kirişte. Teraziler, vitrinler, hanımlar Alışverişte... Günbatı tarafından bizim dükkan Halı, kilim, çepeçevre yanları. Karşımızda çitlem çitlem bir otel Duvarında banka ilanları... Yolunuz İstanbul caddesine Düşmez mi bir zaman, ne dersiniz? Pahalılıktan falan konuşur Bir acı kahvemizi içersiniz...

	Misis Miniver O ki yollar yeşildi, geçtiğimiz Turunç turunçtu dağların ardı. Aşikar, gün gibi güzelliği Bir Misis Miniver vardı. Akşam saatleri bahçeler ıssız Güllü evi nasıl hatırlamazsınız Pancur önünde yarı baygın, yarı kız Bir Misis Miniver vardı Efkar basar düşünürüm de bazı İçerimde bir gül açar, kırmızı Kaldı yalnız alevden hatırası Bir Misis Miniver vardı O'ydu dinlediğim masal, satır satır Aynalardan salkım salkım tüten ıtır Hâlâ o gül yadımda, o minyatür Bir Misis Miniver vardı Yıllar yılı değişmez kederim benim Bir sınırsız sevgiyle perçin perçinim Orda canım, Miniverim, güvercinim Bir Misis Miniver vardı

	Nereye Ey aşk, mağrur yılların arkasından Gidiyorsun durul durul nereye? İşte, en güzelin alın yazısı Ey gerçeği arayan kul, nereye? Bin tekbirle doğar, gün pencereden Bir sonsuz duada bu can,bu beden. Gelir uğrak uğrak bu yol nereden Gider burcu burcu bu yol, nereye? Bilinmez özlemin ay aydın demi, Vuslat bu bembeyaz dönüşlerde mi? Kaldı arzun yemyeşil düşlerde mi? Ey, sonsuzu çağrışan dil, nereye? Boşanır bir yağmur gibi oluktan, Bu kesilen şey nicedir, soluktan. Bir sevimli, bir yüce yolculuktan Yeni döndün, söyle gönül nereye? En uzağa yakın olmak duygusu, Dökülür kalbe, kubbeler dolusu. Çağıl çağıl ey canda tutuşan su Ey teselli ey tahammül, nereye?

	Sen Söyle Dünya nasıl dönerse, güneş etrafında Dönüyorum burcunda bir tanem, öyle. Neyse, salkım salkım ışık, neyse söz Örttüm cümle kapıları, tek sen söyle

	Sevda Üzerine Ağıt Sevdadır, çevre yanımda Bir nice nöbet tutmuştur Kar yağmıştır o dağlara Nilgün beni unutmuştur. Hüznüm o, sevincim o'ydu Doğan günüm, gecem o'ydu Yıllardır düşüncem o'ydu Hayatta güvencem o'ydu Artık daldan uçan kuştur Kar yağmıştır dağlara Nilgün beni unutmuştur. O'ydu ufkumda altın iz Kaldım yollarda çaresiz Ne yapayım, ne dersiniz Aşk gözümde tüten deniz Ne çare ki buz tutmuştur Kar yağmıştır o dağlara Nilgün beni unutmuştur. Gönlümde dert dilim dilim Aşkım tanımıyor iklim Dostlar kendimde değilim Gitti hayatım, sevgilim Gayri ne söylesem boştur Kar yağmıştır o dağlara Nilgün beni unutmuştur.

	Takkeli Dağ ve Ötesi Dizivermişler keyfince Şöyle, dört ufka dağları. Kudüm oldum ince ince Getirdim şevke dağları... Işıl ışıl gün doğarken. Tepeler dinlemez erkan. Adımlar bir ulu kervan Göklerden yukarı dağları... Aşkın bir başka havası, Aman, o ne gök mavisi. Şaha kalkmış kadın göğsü Serapa, takke dağları... Yol bu yoldur diye gitsem Varıp yıldızları tutsam Hangi denizlere atsam Avucumdaki dağları...

	Zamana Vurulan Kerkit Bir ıslak masal, ebem-kuşağından Dudaklarda ak-pak okunmaktır. Boyanmış ipleri gün ışığından Ufukta bir halı dokunmaktadır. Büyümüş yaprağın, açmış çiçeğin Halıcı kız türküsünde gerçeğin. Altın tezgahında geleceğin Taptaze bir halı dokunmaktadır. Kopan meyve düşedurur dalında Ayrılamam düşlerin en güzelinden. Buğday başağından, Raman petrolünden Bembeyaz bir halı dokunmaktadır. Bir umuttur tuttu tutar bacaları İlmek ilmek boşa verdik acıları. Gündüz al al, yıldız yıldız geceleri Ufukta bir halı dokunmaktadır. Bakmayın biraz rüzgar gibi estiğine İçimde büklüm büklüm duygular yine Toprak toprak, destan destan, iğne iğne Ufukta bir halı dokunmaktadır.