Türk Şiir Antolojisi

	Haydar Ergülen
	(1955- .......)
	1956 yılında Eskişehir'de doğdu. Ankara Aydınlıkevler Lisesi ve ODTÜ Sosyal Bilimler Fakültesi Sosyoloji Bölümünü bitirdi. Halen reklamcılık yapıyor. Çeşitli dergilerde şiirleri yayımlandı.Şiir kitapları:Karşılığını Bulamamış Sorular (1980) Sokak Prensesi (1982) Sırat Şiirleri (1991) Eskiden Terzi (1995) 40 Şiir ve Bir (1997)

TOPLU ŞİİRLERİ

	Ben Başkasının Dili Olsaydım
	Beni Aşka Terkettiğin İçin Seviyorum Seni
	Çocuklardır Gökyüzünün Bekçileri
	Düş Gibi
	Eski Ormanlara Mektup
	Yarın Gece
	Yetim Kan, Yetimim Ol
	Zarf

	4 Ben Başkasının Dili Olsaydım Ben başkasının dili olsaydım Ezik sözler arasında bir delidil bulurdum kırılmış kolyesini arayan inciler gibi gözyaşlarımı toplardım, o rüyadan uzakta ve yorgun Sen başkasın başkasından, sen delidilsin hey "belki" adlı iyimser kişi, durgun arkadaşımın uykusu, kendini görmedin ki başkasını görmekten, ben olsam unuturdum Dilim daha incedir sözlerimden ve daha derin bakışlarım gördüğünüzden, şiir bile uslu kalır yanında deli suskunluğumun, ben delidildim, aşkı aşkla konuşurdum Ben başkasının dili olsaydım mavi bir kız gibi çocukluğumla konuşurdum

	4 Beni Aşka Terkettiğin İçin Seviyorum Seni bir sır- çocuksun, yalnızca aşk açık sende ne sen kalıyorsun ne o, aşktan başka biri yok, gel, aşk istediği için varsın ne onu kurtarıyorsun ne kendini, aşktan başka biri yok, git, aşk istediği için yoksun ayrılıktan değil, taşıdığı saflıktan konuşursun; ayrılık sana dönmektir, yeniden bana ruhumuz öpüşür ya, başkasındayken ağzımız gövde gözaltındadır, oysa ruhumuz sereserpe seni senden beni benden bağışlar birbirimize bir sır- çocuksun, aşkla açıyorsun kullandığın herşeyi burda değilsin, çoktun çekilmişsin ve seninle gitmiş senin olan, her zamankinden çoksun bu evde çünkü aşk hepimizden çalışkandır, ben duruyorum vefa aşk listesindeki ceza nöbetine bu karanlıkta daha iyi görüyorum seni aynı tünelden geçiyorsun gelişte ve gidişte kavuşmaya, ayrılığa aynı yolu kullanıyorsun beni büyüten aşktan söz ediyorum, yolculuğa övgü zaman yok ki aşktan başka, uykusuzluğa övgü bir sır- çocuksun, baştan çıkarır gibi açığa çıkardın beni ayrılık mı; beni aşka terkettiğin için seviyorum seni!

	4 Çocuklardır Gökyüzünün Bekçileri Geceye karışmış bir yolcunun gözleri Korkuyla uyanan çocuklar gibidir Erkenci bir yıldıza rastlayınca Düşündeki son büyüyü yitirir. Gece yaşlanmış gökyüzüdür. Özlem ağır uykular gibi çöker Gezinir çocuğun coğrafyasında Yüreğinde ışıltılı bir mevsim Eski zamanlardan bir sabah çeker. Sabah el değmemiş bir çocuk cakasıdır. Ağacından bir portakal düşürür Kana benzese de dağ yollarındaki izi Taflan kokulu yağmurlar tarar saçını Unuttuğu dostlukları anarak üşür. Yağmur ilk kız arkadaşıdır. Dağ menziline değer alımlı yüzü Haylaz çocukların koşuştuğu göğsünde Dağılır kederi mavi bir yıldız Alıp getirir sonsuz ilkyazı. İlkyaz içinin hoyrat atıdır. Kentin kapısını bulduğu sabah Yorgun bir atlı gibi düşer gece Yeniden anımsansın diyedir Sevinir çünkü çocuklar bildikçe.

	4 Düş Gibi bu gece bir konuk gelecek sana ıtır kokulu gün odana indiğinde pencerende solgun yüzüyle belirecek sana bu gece bir konuk gelecek yorgun gülüşünü tanımasan da sürgünde söylenmiş şarkılar gibi yüreğine sessiz bir yağmur düşürecek sana bu gece bir konuk gelecek günün bir ucundan ölüm giriyor bedenin üşüsün de yüreğin üşümesin özlemler uçururken coşkulu sesin sana bu gece bir konuk gelecek erinçli yazlar da gelir kavuşursun ev içlerinin tutkulu sessizliğine beyaz kuşlar gibi uykular süzülecek sana bu gece bir konuk gelecek kadınım benim acımayı bilenim kuşkulum tedirginim sevecenim üşümüş su dalgın kar acılı yel bu gece benimle sana gelecek.

	4 Eski Ormanlara Mektup bir mektup göndersen de açıp okumasam ben hangisiyim; sen demekten başka sana ulaşamayan zarf efendilerinin, aç beni, başka pulum yok, başka mektubum yok, yoksul olduğum söylenecek yoksa sana annemin bir gül olarak terkettiğinden beri beni gönderdiğin mektuplar ormanına şehri karıştırmıyorum, yelkeni var rüzgârı da karıştırmıyorum, seni yanlış anlarlar kendimi karıştırıyorum, uçmaktan yanayım ruhuna parmaklarında dolaştıran perinin tevekkül penceresine konduğu eski ormanlarda hangi yüzüğünden düştüm bu yolculuğa; bilseydim, sen gönderseydin, ben o mektuba yazılacak kadar aransaydım dilinin ormanında açmazdım yine, yine yüzükler kazanırdın; bana suluboya bir orman göndereceğini bile bile, "Peri ve Eşek" mes'eleni yazdığım bile bile, ormanlara dair şiirler okumak için ayrı ve birleşik şehirler kurduğumuzu bile bile, açmazdım bu sırlara lâyık olmayan şehri içinden çıkacak ormana bana orman gönderme, içinden şehir çıkar; ben bir mektuba gönder, içinden birine almamış gibi yaparım, vapura binmem, yoluna inmem, ormanları sisi çökmeden önce sonra inanırım mektupların perileri perilerin ormanları biriktirdiğine yüzüklerin parmaklarda sessizce eridiğine inanırım, eski orman tadı sinmiştir açılmayan mektuba gönderilse de

	4 Yarın Gece Yarın gece gideceğim bu kentten Bir ırmağa yolcuyum sular çekiyor beni Yüreğimden başka taşıyacak yüküm yok Sayılmazsa göğsümden düşen kuş ölüleri Sözüm yok işte yüzüm işte akşam Sesimde anıların sessizliği İçimde acıyla yürüyorum yolları Çoktandır yolumu ayırdığım bu kentten Yorulsam da bir daha binmem o trenlere Kimse karşılamasın istasyonlarda beni Kuşsuz bir kent gizli uzayan saçlarımda Aşktan ve anılardan bir avuç külüm şimdi Ardımda usulca akan küçücük sular Bir onlar uğurluyor varacağım ırmağa Sözüm yok işte yüzüm işte akşam Sesimde anıların sessizliği Sonunda bir soru gibi kaldım yine kendimle Kentin kırık aynasında eksildikçe düşlerim Söyle benim ömrüm bu kente uğradı mı Sahi ben hiç ömrümü kendime yaşadım mı?

	4 Yetim Kan, Yetimim Ol yol dursun, bir fısıltıdan ibarettir geceleri kalbimizin yağması ölümü taşıran ırmakların kalbine. yol dursun, çığlığına yürüsün unutulmanın boynuna ezilmiş sessizliklerden bir kolye iliştirilen çiçek ordusu belki dağılmış bir anısı olur defterlerde bıçaklanıp kurutulmanın kalabalığa alışkın bir ölümün ardından yorumcular çağı doğacak bir gecikmiş gibi usul usul koşarken yanındaki gölgesinden yorulan ve okuldan atılmış bir aşk dünyayı ezberlerken gece ve gündüz bazı aşklar tarihten bazıları muhasebeden kendini tekrarlayacak bazı şehirlerde akşamları ses almaya çıkılır çarşı pazar uzun yazlardan sonra yıldızlardan soyunmuş konuşkan bir ay başlar kim susar kim karşılar bilirim evlere sokulan beyaz uykular kadar ayartıcı yağmurların payına okşanmıştım hâlâ üşürüm ölümü anlatalım anlaşılsın için bazı hayatlar ölümü kardeşi gibi arayan kan, belki kalkar odalardan ve akar rüyalara doğru yenilmiş bir gezgin kalbiyle akar konuşkan ay yeniden konuşuncaya kadar yetim kan, yetimim ol başka yurt aramadan.

	4 Zarf Bu mektubu senin kalbine yolluyorum El yazısıyla değil kül yazısıyla Yazıyorum ilk defa güzel adını Kardeşim benim külkardeşim Ancak bir rüzgar postası taşır bu zarfı Bu uzun havalarda, bu yanık havalarda Hafiftin, zarfın üstündeki pul gibi uçucu Şimdi öyle ağır ki külün Temmuz yandı, şiir yandı, dil yandı Külün daha uzun sürecek hayatından Mektup yanar, zarf yanar, pul yanar bundan.