yorgun kadınlar içtik
           yalnızlıktan uğuldayan
                         tuzlu kan gibi
nice akşamlar devirdik
         çengi kıyamet
                       'kızıl sultan' gibi

vurdukça mızrap
           öyle yoğun bir melâl
                           dağılır ki tamburdan
bastırır eski sevdalar
           göz gözü görmez
                           duman gibi

su karanlıktır
          ve kadehler boşalmış
                     leylaklar darmadağın
kıvılcımlar savurup narçiçeği
              çöker bir daha başımıza gökyüzü
                            tutuşmuş tavan gibi

kanlı hesapları vardır
           kıyamete kadar sürecek
                         ölümlü şairlerin
kim bilir nerden bilecek
         ne çığlıklar geçer daha dünyadan
                       attilâ ilhan gibi