Benim taş gibi kanayan, sanki bir su gibi bir dua gibi akan
Gönlümün yüzünü aynadan yapmışlar, tenimde yaz bulutları!

Annemin kurabiye kokan elleri üzgün, kedim göğe taşınmış
Hayat beni lodos yüzlü çocuk sanıyor, şuramda hep aşk tozları!

Annem bir sıkıntıydı, beni en çok o büyütmüş kalp sesiyle
Benim hiç ablam olmadı, annem paslanırdı ben büyürken!

Babam bir küldü, onu ben söndürdüm, kalbinden duman çıkıyor
Kardeşim beni kuytuda bir uyku sanıyor, taşların rüyasıyım!

Ne tuhaf, içimde cahil bir sıkıntı, şiirlere karıştım diyemedim
Ben büyüdüğüm zamanlarda su yüzlü kardeşime taşınamadım!

Hiç güneşim olmamıştı, güz yüzlü bir arkadaşım var mıydı?
Hep kendime saklanırdım, hayat bir umut dalgınlığı mıydı?

Yokluğun aynasında yağmur oldu günah, sanki yağmalandık
Kör bir manaydı gözlerimiz, kardeşimin kalbi Allah'a sarkardı!

Hayat beni mavi sesli bir şarkı sanıyor, şuramda hep korku tozlan!