| |
Bir edebiyat
türü olarak tiyatro, oyuncular tarafından, seyircilerin
önünde temsil edilmek amacıyla yazılmış, veya tasarlanmış
eserlere verilen addır.
Tiyatro. Yunanca, görülen veya bakılan yer. sahne anlamına
gelen tea kelimesinden türemiştir. Tiyatro yerine drama,
dram veya dramatik tür kelimeleri de kullanılmaktadır.
Yunanca drama kelimesi, hayattan alınma tiyatro vak'ası
demektir.
Edebiyatımızda. Tanzimat'tan sonra görülen bu türden eserler
için temaşa eseri, tiyatro veya sahne eseri, oyun, piyes
gibi isimler de kullanılmıştır. Bugün tiyatro denilince,
temsil verilen bina. temsili veren topluluk ve temsil edilen
oyun aynı zamanda akla gelmektedir. Terimleri ayırmak için
temsil edilen oyuna tiyatro eseri, sahne eseri veya oyun
denilmekledir.
Tahkiyeli eserler grubunda değerlendirilebilecek tiyatronun
tarihi çok eskidir. Tiyatro, insan yaşayışının sahnede
canlandırma sanatıdır. Esası taklide dayanır. İnsanların
konuşmaya başladıkları zamandan beri, hikâyeleri
hareketlerle, taklit ve mimiklerle temsil ettikleri
bilinmektedir.
Tiyatro eserini (seyirlik oyun) diğer türlerden ayıran en
önemli özelliği, bir kalabalık önünde ve hareket hâlinde
gösterilmesidir. Oyun (temsil), tiyatro eserinin temel
şartıdır. Bir eserin değeri oynanmadan anlaşılmaz. Tiyatro
takını hâlinde başarılan veya başarısızlığa uğrayan bir
sanattır. Oyunun başarısında yazar kadar, oyuncuların,
dekorun ve yöneticinin de rolü vardır. Oyun son biçimini
seyirci önünde oynandığı zaman alır. Oyun yazarları,
eserlerini yazarken, zamanı, mekânı, konuyu, konuşmaları
önceden tasarlamak zorundadırlar.
Bir tiyatro eseri, yazar, eser ve oyun (temsil)dan meydana
gelir. Yazar, çok defa imzası belli bir kişi, bazen
bilinmeyen bir kimse veya bir topluluk olabilir. Eser ya
yazılı bir metindir veya gelenekli seyirlik oyunlarımızda
görüldüğü gibi. ana hatları belirlenmiş; fakat dile
getirilmesi oyuncuların ustalığına bırakılmış sözlü bir
metindir.
Tiyatro eserlerinde konu diyalog (karşılıklı konuşma)
şeklinde yazılır. Konular gerçek hayattan alınabileceği gibi
tarihten, efsaneden, hayal âleminden de alınabilir. Olay
veya olaylar sahnede gösterilmeye uygun olmalıdır. Önemli
olan harekettir (aksiyon). Olayların hareket yaratacak
şekilde birbirlerine bağlanması gerekmektedir.
En önemli tiyatro konularını insan ve içinde yaşadığı
toplumla ilgili olanlar teşkil eder.
Tiyatro sanatı,
insanı ve insanın toplumla olan zıtlık, çelişki, çekişme ve
çatışmalarını ele alır. Eğlendirme amacı ön plânda olan
tiyatro, insanın kendisini ve toplumla olan
mücadelesini bir sahne aracılığıyla yansıtırken, eğitmeyi de
amaçlar. Tiyatronun eğiticiliği çeşitli dönemlerde farklı
olmuştur. Bazen kurulu düzeni pekiştirme görevini üstlenmiş,
genellikle de mevcut durumu eleştirerek doğru yolu
göstermek, toplumu belli bir doğrultuda ileri götürmek
gayesini gütmüştür.
Tiyatro eseri gerçeğe uygun olmalıdır. Tiyatroda her şey
taklit yoluyla verilir. Benzerliklerle bu gerçeklik
desteklenmelidir. Çevre (dekor) temsil edilen esere uygun
olmalıdır. Dekorun bir süs aracı, göstermelik bir şey
olmadığı, tiyatro gerçeğini yansıtmaya aracı olduğu
unutulmamalıdır. Zaman, oyun kişisinin yaşadığı yıllara veya
çağlara uygun dekor, kıyafet ve aksesuarla belirtilir.
Oyun kişileri kimliklerine uygun konuşma tarzlarıyla
verilmelidir. Tiyatro, ana dilin en doğru. en güzel
konuşulduğu yerdir. Oyuncular söyleyiş özelliklerine son
derece dikkat etmelidir. Oyun kişileri bilgi ve ahlâk
seviyelerine, mevkî ve hareketlerine uygun konuşturulmalı,
sahnede dilin de temsil edildiği unutulmamalıdır.
Tiyatroda oyuncular ve bu oyuncular tarafından temsil edilen
kişiler vardır. Tiyatro eserindeki kişilerin isim ve
unvanları, isleri, birbirleriyle olan ilişkileri, yaşları
şahıslar listesi hâlinde eserin başında verilir.

|